Polityka gromadzenia zbiorów

Początki Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli sięgają roku 1995, gdy z inicjatywy
urodzonego w Charzewicach (dawniej wieś, obecnie osiedle Stalowej Woli) historyka,
etnografa i regionalisty – ks. kan. doc. dra hab. Wilhelma Gaja-Piotrowskiego
rozpoczął działalność Komitet Społeczny na rzecz Powołania Muzeum.
Dzięki działaniom Komitetu i przychylnej dla inicjatywy postawie władz miejskich,
Andrzej Gajec, ówczesny prezydent Stalowej Woli, powołał pełnomocnika
ds. utworzenia muzeum i przejęcia zbiorów. Stanowisko to objęła Lucyna Mizera –
późniejsza wieloletnia dyrektor placówki. W tym czasie powstały też zręby muzealnej
kolekcji. Pojawiły się pierwsze darowizny: licząca kilkanaście prac kolekcja obrazów
przekazana przez Marię Jacek, prezes stalowowolskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk
Pięknych, zabytki etnograficzne oraz obiekty związane z historią Stalowej Woli, które
w 1998 roku zaprezentowano na ekspozycji przygotowanej z okazji 60-lecia istnienia
miasta. Dokonano również pierwszych zakupów, wśród których znalazły się m.in.
„Portret kobiety” i „Żółte róże” — obrazy urodzonego w Rozwadowie portrecisty
i pejzażysty Alfonsa Karpińskiego. W 1997 roku uchwalono pierwszy statut placówki,
a dwa lata później Muzeum Regionalne w Stalowej Woli zaczęło funkcjonować
jako samodzielna samorządowa instytucja kultury. W 2005 roku Muzeum zostało
wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów. Zgodnie z nowym statutem, uchwalonym
w 2022 roku, placówka jest muzeum oddziałowym, obecnie zlokalizowanym w trzech,
a w przyszłości czterech zabytkowych obiektach.



PLIK DO POBRANIA PONIŻEJ

Polityka Gromadzenia Zbiorów Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli