|





|
Ekspozycja kilkudziesięciu prac Artura Grottgera –wybitnego malarza, którego niezwykle piękne i sugestywne obrazy powstańcze
i martyrologiczne stały się kanonem narodowej ikonografii tego czasu –
stanowi bezprecedensowe wydarzenie, ze względu na prezentację – tylko w Muzeum
Regionalnym w Stalowej Woli – kilkunastu dzieł Grottgera pochodzących
z Lwowskiej Galerii Sztuki, m.in. słynnego dyptyku Powitanie powstańca i Pożegnanie
powstańca.
Ponadto na wystawę złożą się szkice, rysunki, obrazy olejne i akwarele
z kilkunastu placówek muzealnych w Polsce oraz z kolekcji prywatnych.
Pokazane zostaną różnorodne wątki twórczości wielkiego artysty – zarówno
historyczne i symboliczne, jak i portrety czy liryczne krajobrazy. Nie zabraknie
wątku osobistego – pojawiają się tu bowiem autoportrety, wizerunki członków
rodziny i przyjaciół, zaś portret Wandy Monné, narzeczonej artysty, przypomina
dzieje ich romantycznej, niezwykłej miłości, niestety bez happy endu. Grottger
zmarł w wieku zaledwie 30 lat.
AG
Artur Grottger
(1837-1867) należący do grona czołowych przedstawicieli romantyzmu w malarstwie
polskim, twórca niepowtarzalnej ikonografii powstania styczniowego i
martyrologii Polaków na Syberii – jest jednym z najpopularniejszych artystów
polskich. Autor wspaniałych, znajdujących się już w kanonie sztuki polskiej
cyklów historycznych Warszawa I, Warszawa II, Polonia, Lithuania, które
utrwaliły w wyobraźni wielu pokoleń sceny powstańczych walk oraz idei
narodowego solidaryzmu.
Malarz,
rysownik, ilustrator w swojej niezwykle płodnej twórczości łączy estetyczne
założenia akademizmu z romantyzmem, emocjami i gwałtowną uczuciowością,
jednocześnie oddając realistycznie każdy szczegół. Grottger budując silny
światłocień, miękko modelując rysunek, jednocześnie wprowadzał teatralność
gestów, często idealizując przedstawiane postacie. Szczególnie widoczne jest to
w portretach, gdzie oprócz wizerunków reprezentacyjnych (Panny Dzieduszyckie, 1866), kreował sentymentalne ujęcia kobiet, a
także psychologiczne portrety członków rodziny i przyjaciół (Portret Marii Sawiczewskiej, 1866).
Wyrazisty język artysty zaznacza się w dosadnych studiach portretowych
wieśniaków (Chłop z Barszczowic, 1860).
Innym
motywem twórczości Grottgera były przedstawienia rodzajowe, alegoryczne, często
pojawiał się motyw konia, szkicowany podczas licznych podróży. Pejzaże
cechowała liryczna poetyka, sentymentalizm i pewna pogłębiona nastrojowość.
Pojawia się także fascynacja orientem (Czerkies
z dzidą, 1860).
Artysta
przejawiał zamiłowanie do przedstawień cyklicznych, głównie serii
historycznych, a niewątpliwie motyw przewodni twórczości stanowiła tematyka
martyrologiczna oraz cykle prac ukazujące tragizm śmierci. W wielkich kartonach
historycznych przedstawia motywy żałoby i kalectwa oraz kreuje szczególny
wizerunek kobiety-Polki, wspierającej walkę narodowowyzwoleńczą.
Najbardziej
znane dzieła patriotyczne nie są jedynymi w jego bogatej twórczości. Grottger
jest m.in. autorem mało znanego, ale wyjątkowego w sztuce polskiej Dużego
Albumu rysowanego dla narzeczonej Wandy Monné.
ASz
|